Ρετρό-stories: αντίο Τάκαρε!

O θάνατος του παλαίμαχου άσσου του Ολυμπιακού Τάκη 
Συνετόπουλου σε ηλικία 65 χρονών από καρκίνο, είναι μια 
ακόμη απώλεια για την θρυλική ομάδα του Νίκου Γουλανδρή,
 που έχει καταγράψει την δική της «χρυσή-εποχή» στο
 Ελληνικό ποδόσφαιρο, και για πολλούς θεωρείται η
 πληρέστερη στην γενική ιστορία των «ερυθρολεύκων»…

Ο «Τάκαρος» ο σκληροτράχηλος μεσο-αμυντικός από 
τον Βόλο, στην εποχή του ήταν ο πιο πολυσύνθετος παίκτης,
 αφού έπαιζε με την ίδια επιτυχία σε πολλές θέσεις, και στο
 ξεκίνημα της καριέρας του, τον είχαν αποκαλέσει…..
 νέο Λουκανίδη, λόγω κάποιων κοινών στοιχείων που είχε με 
τον χαρακτηρισμένο «πληρέστερο» Ελληνα παίκτη
 Δραμινό άσσο. Κάπου ήταν καλύτερος ο Λουκανίδης
 (όπως λ.χ. στο σκοράρισμα και στις εναέριες μονομαχίες 
όπου ο Συνετόπουλος ήταν μέτριος), κάπου ήταν καλύτερος
 ο Βολιώτης (όπως λ.χ. στην δύναμη στην φυσική κατάσταση 
και την αντοχή). Οχι ότι ο Λουκανίδης δεν ήταν δυνατός, αλλά 
ο Συνετόπουλος σ’ αυτό τον τομέα ήταν το κάτι άλλο. Διέθετε
 εκπληκτική για την εποχή του φυσική κατάσταση, και αντοχή
 εφάμιλλη των σημερινών παικτών. Τα τάκλινγκ του  ήταν ιδιαίτερα
 εντυπωσιακά και κυρίως ουσιαστικά, που μόνο στ’ Αγγλικά
 γήπεδα μπορούσες να δεις. Απίστευτα παθιασμένος κα
ι «τσαμπουκάς» είχε μια έμφυτη ικανότητα στο «μαν-του-μάν»
, γι’ αυτό και οι προπονητές του τόσο στον Ολυμπιακό όσο
 και στην Εθνική τον έβαζαν  προσωπικό «φρουρό» στο
 αστέρι της αντιπάλου ομάδας.

 Όταν το 1972 ο Ολυμπιακός απέκλεισε την Ιταλική Κάλιαρι
 για το κυπ. ΟΥΕΦΑ με δύο νίκες, ο Συνετόπουλος είχε τεράστια
 συμβολή, αφού εξαφάνισε στην κυριολεξία τον σπουδαίο 
επιθετικό της Τζίτζι Ρίβα.Και μην νομίζεται ότι η Κάλιαρι
 ήταν τότε τυχαίος αντίπαλος. Πριν ένα χρόνο είχε 
κατακτήσει το πρωτάθλημα Ιταλίας, και διέθετε -4- βασικούς
 παίκτες στην Εθνική (Αλμπερτόζι-Τσέρα-Ντομεγκίνι-Ρίβα).

Ο Συνετόπουλος έπαιζε κυρίως αμυντικός μέσος και λίμπερο.
 Στον Ολυμπιακό σε έκτακτες περιπτώσεις
 χρησιμοποιήθηκε και ως στόπερ, δεξί και αριστερό μπακ.
 Πραγματικός πολυθεσίτης… εργαλείο για κάθε προπονητή.

 Υπήρχε εποχή που ήταν λίμπερο στην Εθνική, και κόφτης
 στον Ολυμπιακό (σ.σ λίμπερο έπαιζε ο Λακης ο Γκλέζος,
 που συγκροτούσε φοβερό δίδυμο κεντρικών μπακ με
 τον Βασίλη τον Σιώκο).

 Όσο για μειονεκτήματα;Είχε ένα και μοναδικό. Επειδή
 ήταν παίκτης ψυχολογίας, αν όλα «κυλούσαν ρολόι» 
τότε κανένα πρόβλημα. Αν όμως π.χ. τον έβαζαν στον 
πάγκο, τότε τσαντιζόταν, γύριζε στο Βόλο με σκοπό να
 σταματήσει το ποδόσφαιρο. Κι όταν του περνούσε, 
ξαναγύριζε στον Ολυμπιακό. Βλέπεται τότε το
 ποδόσφαιρο δεν ήταν επαγγελματικό….. Γενικά ήταν
 ιδιόρρυθμος χαρακτήρας κι αυτό το γεγονός δεν του 
επέτρεψε το «κάτι παραπάνω» στην καριέρα του, που
 βάσει των πλούσιων προσόντων του άξιζε.

Επί της ουσίας στον Ολυμπιακό αγωνίσθηκε -8- χρόνια,
 κατακτώντας -3- πρωταθλήματα και -3- κύπελλα
 (-2- νταμπλ). Με την ερυθρόλευκη φανέλα αγωνίσθηκε 
συνολικά σε 203 ματς και πέτυχε 10 γκολ. 
(αναλυτικά 170-7 στο πρωτάθλημα, 19-3 στο
 κύπελο, ενώ είχε και 14 συμμετοχές στις
 Ευρωπαικές διοργανώσεις). Έγινε και 18 φορές διεθνής 
με την Εθνική Ελλάδας.

Ο Τάκης Συνετόπουλος ήταν ο 7^ος παίκτης απ’ αυτή την
 περίφημη αλλά και καταραμένη ομάδα του Γουλανδρή
 που έφυγε νωρίς απ’ τη ζωή. Είχαν προηγηθεί
 κ Κώστας Δαβουρλής
 (τον Μάιο του 1992, σε ηλικία 44 ετών)
, ο Γιώργος Βασιλόπουλος (επίσης από καρκίνο 
όπως κι ο Τάκης), ο Μιχάλης Κρητικόπουλος 
(κατά την διάρκεια αγώνα παλαιμάχων του Ολυμπιακού!),
 ο Λάκης Γκλέζος (στα εξήντα επίσης από καρκίνο), 
ο Δημήτρης Περσίδης (στα εξηντα-δύο του),
  ο Γιάννης Κυράστας
 (μόλις 52 ετών, από μια πολύ σπάνια ασθένεια), 
ενώ έχουν πεθάνει ακόμη ο Νίκος ο Γουλανδρής
 κι ο Λάκης Πετρόπουλος, ο προπονητής αυτής της ομάδας.
 Ας είναι ελαφρύ το χώμα που τους σκεπάζει…